" เร่เข้ามา เอ้า!! เร่เข้ามาพ่อแม่พี่น้อง อ่ะ!วันนี้ผมพาโชคลาภมาหาทุกๆท่าน อ่ะ!ไม่ต้องฉงนสงสัย มองกันด้วยหางตา ว่าเอ๊ะ!!ไอ้นี่ มันจะมาหลอกขายอะไรกูรึปล่าว ขอบอกตรงนี้เลยครับพี่น้อง วันนี้ พาโชค พาลาภ มาให้จริงๆ "
....
ข้อความข้างบนนั้น ถอดมาจากคำพูดจากเครื่องขยายเสียง ซึ่งดังมาจากเต็นท์ผ้าใบที่กางอย่างลวกๆอยู่บนลานจอดรถที่ว่างเปล่า ที่อยู่ข้างกันนั้น คือรถกระบะติดหลังคาแครี่บอยหนึ่งคัน ภายในบรรจุกรงขังหรือลังใส่อะไรบางอย่าง หลังจากที่พวกเขาจัดการตระเตรียมพื้นที่โดยรอบจนเสร็จสิ้นแล้ว ก็เริ่มยกกรงสี่เหลี่ยมนั้นออกมาวางกลางลานใต้ร่มเต็นท์ผ้าใบ ตัวโฆษกผู้ถือไมค์ประกาศเองนั้นก็หยิบยกสิ่งที่ดูเหมือนวัตถุมงคลของขลังออกมาวางบนโต๊ะพับได้ตัวเล็ก ที่ถูกกางรอไว้แล้ว แล้วจากนั้นเนื้อหาก็เหมือนดังข้อความข้างต้น
ผมเห็นคนกลุ่มนี้ตั้งแต่ตอนสายๆของวัน ในตอนที่ผมออกไปซื้อกับข้าวเพื่อมาทานที่ห้อง จำได้ว่าในตอนแรกนั้นมีคนมามุงดูไม่มากมายนัก แต่ก็ไม่ถึงกับหรอมแหรม คงเป็นเพราะแรงดึงดูสิ่งที่อยู่ภายในกรงสี่เหลี่ยม ที่ผมเห็นในตอนเช้านั่นกระมั่ง แม้ว่าผมจะไม่สนใจเรื่องทำนองนี้ก็ตาม แต่ด้วยความอยากรู้อยากเห็น สมองผมสั่งการให้ขาเดินไปร่วมกลุ่มไทยมุง สมทบกับคนอื่นๆที่กำลังมุงก่อนหน้าทันที
แรกที่สุดที่ผมคิดเอาไว้ว่าจะได้เห็นคือ ภาพคนที่นอนในผ้าคลุมนอนตอบคำถามแปลกๆยากๆที่ไม่น่าจะรู้ แต่ก็ต้องผิดหวังครับ เพราะเบื้องหน้าของผมคืองูเห่าตัวเขื่องชูคอแผ่แม่แบ้ เอ้ย!!!แม่เบี้ยอยู่กลางลาน โดยมีอาสาสมัครผู้โชคร้าย นั่งกำวัตถุบางอย่างท่องคาถาทำปากขมุบขมิบอยู่ในระยะทำการของงูเห่าตัวนั้น
เจ้างูเห่าค่อยๆเลี้อยเข้ามาหาอาสาสมัครคนนั้นอย่างช้าๆ จนกระทั่งมาหยุดอยู่เบื้องหน้า จากนั้นมันก็ชูคอขึ้นแผ่แม่เบี้ย พร้อมกับอาปากตวัดลิ้นสองแฉกฉวัดเฉวียดไปมา แล้วเจ้างูเห่าก็
ก็
ก็
....โปรดติดตามตอนต่อไป......
ล้อเล่นครับ แล้วจากนั้นเจ้างูเห่าก็เลี้อยจากไปโดยไม่ทำร้ายอาสาสมัครผู้นั้น ผู้คนที่มุงดูพากันส่งเสียงฮือฮา และจับกลุ่มกันพูดคุยเรื่องวัตถุมงคลที่อาสาสมัครผู้นั้นกำเอาไว้ในมือ เมื่อจบการแสดงไปแล้ว โฆษกจึงได้ออก
มาเล่าบรรยายถึงสรรพคุณรวมถึงที่มาของวัตถุมงคลนี้
เขาเล่าว่า วัตถุมงคลชิ้นนี้เป็นของขลังซึ่งเขาได้มาจากเกจิอาจารย์ท่านหนึ่ง ตัววัตถุมงคลเองมีอิทธิฤทธิ์ดลบันดาลในคนรักคนหลงได้ หากไม่สนใจในทางนี้ก็สามารถพกเอาไว้กันอันตรายได้อีกด้วย พร้อมอวดอ้างว่ามีคนเคยเช่าบูชาไปแล้วโดนหาเรื่อง แต่ด้วยความที่ผู้บูชาทำตามข้อบังคับของวัตถุมงคลชิ้นี้ที่ว่า "ไม่ด่าพ่อล่อแม่ใคร" ทำให้แคล้วคลาดมาได้ โดยเล่าอีกว่าตัวโฆษกผู้พูดเองนั้นเคยเป็นเด็กวัดมาก่อน ด้วยความที่ท่านอาจารย์เอ็นดู จึงได้มอบวัตถุมงคลชิ้นนี้มาให้เช่าบูชา พร้อมกำชับว่าห้ามเอามาขายกินเด็ดขาด ไม่เช่นนั้นจะแช่งให้ไปทำมาหากินอะไรก็ไม่ขึ้น
ท้ายที่สุดเขาเสนอขายผู้สนใจบูชาในราคา 199 บาทน้อยกว่านี้ไม่ได้ใครจะมาให้มากกว่านี้ก็ไม่เอา แน่นอนครับน้อยกว่านี้ก็ขาดทุน คงไม่มีใครขายแน่ ส่วนเรื่องให้มากกว่านี้ ก็คงจะมีหรอกครับ คงจะมีหรอกขายของอยู่100บาท มีเหรอคนเดินมาต่อ "200ได้ไหมน้อง" มีเหรอ
....
ผมผละตัวเองออกมากลุ่มไทยมุงมาด้วยอารมณ์ขำปนอนาถ หลังจากได้ยินชื่อหลวงปู่เกจิอาจารย์คนที่มอบวัตถุมงคลชิ้นนี้มา โฆษกคนเดิมอวดอ้างว่าเขาได้มาจากหลวงปู่เค็ม
หลวงปู่เค็ม
หลวงปู่เค็ม
คุ้นชื่อกันไหมครับ ต้องคุ้นกันบ้างสินะครับ เพราะว่าเป็นชื่อที่ตลกคาเฟ่ชอบเอามาใช้เล่นบ่อยๆ เพื่อล้อเลียนชื่อเกจิอาจารย์หลายๆองค์ที่มี เช่น หลวงปู่มั่น หลวงปู่ใจ หลวงพ่อคูณ หลวงปู่สุข เป็นต้น ในมุขตลกนั้นผมจำได้ว่า จะขึ้นต้นว่ามีของขลังจากหลวงปู่จืด เป็นของขลังที่มีอานุภาพบรรยายสรรพคุณต่างๆ และมักตบมุขจบด้วยเนื้อหาที่ว่า พกไปเชียงใหม่รถทัวร์คว่ำตายทั้งคันแต่ผู้พกของขลังชิ้นนี้ไม่ตาย เพราะไม่ได้ไปด้วย
ในความเป็นจริงเกจิอาจารย์ชื่อดังทางพุทธคุณและวัตถุมงคลนั้น ไม่มีท่านใดชื่อหลวงปู่เค็ม หากมีใกล้เคียงก็เป็นหลวงพ่อจืด สวนปฎิบัติธรรมโพธิ์เศรษฐี นครปฐม กับหลวงปู่เข็ม วัดม่วง ราชบุรี วันนั้นผมจึงออกไปทำธุระด้วยอารมณ์แจ่มใสมากๆ เพราะได้เจออะไรแปลกๆตลกๆเป็นปฐมฤกษ์
....
บ่ายสี่โมงเย็น ผมกลับมาจากทำธุระ เดินกลับห้องผ่านทางเดิมที่ออกไปเมื่อตอนเช้า เต๊นผ้าใบหลังนั้นก็ยังอยู่ พร้อมกับจำนวนคนที่เพิ่มมากขึ้น กับคำพูดที่เปลี่ยนไป
" พี่นี่คนอาภัพ อาภัพไม่มีบุญ ผมเอาโชคลาภมาเสนอแท้ๆ โชคลาภอยู่ตรงหน้ายังเอาไปไม่ได้ ดูพี่คนนั้นสิเป็นคนมีบุญ เห็นโชคลาภแล้วไม่รีรอคว้าไปทันที "
อ้าว!!! ไหงมันเพิ่มเป็นให้โชคลาภได้ด้วยมาตั้งแต่เมื่อไร ตอนเช้ายังมีสรรพคุณแค่สองอย่างเอง ผมจึงหยุดยืนฟังรอบบ่ายนี้ีอีกครั้ง สรุปเนื้อหาคร่าวๆได้ัดังนี้
-เช่าไปแล้วหากไม่พูดด่าพ่อแม่ ไม่มีวันตายโหง (หมายความว่าผมพกไว้ นั่งรถทัวร์เบรกแตกลงเหวดอยสะเก็ด ก็จะรอดใช่มะ)
-มีสรรพคุณทางเสน่ห์มาก พูด3คำรับรองได้เบอร์โทรทันที ถ้าไม่ได้ผลยินดีนอนให้กระทืบ (ข้อนี้ผมอยากลองมาก คาดว่าผมจะได้กระทืบคนฟรีแน่ๆ ของขลังทางเสน่ห์ราคาเรือนหมื่นจากอาจารย์ที่เก่งที่สุด ก็ยังมีคำกำกับบอกว่า ขึ้นอยู่กับบุญของผู้ใช้ หากมีบุญมากกว่าคนที่ตนสนใจจีบอยู่ ส่วนใหญ่จะได้ผล )
-บอกว่าเห็นเจ้ากรรมนายเวรของคนที่มามุงดูอยู่ บอกว่าเจ้ากรรมนายเวรตามให้รีบหาของป้องกันตัว
-บอกว่าเห็นคนที่ผิดเมียผิดผัวคนอื่น ระวังกรรมตามทันให้รีบเช่าบูชาไปซะ (วัตถุมงคลหรือมอเตอร์ไซด์ มีไว้ขี่หนีกรรม)
-ราคา 99 ไม่ลดไปกว่านี้แล้ว เพราะไม่ได้มาขายกิน(ลดจากตอนเช้าตั้ง 100 นึง ตกลงตอนที่อาจารย์ให้เช่าบูชามาเริ่มต้นจริงๆราคากี่บาทวะ)
.....
หนึ่งทุ่มตรง ผมออกมาซื้อกับข้าวที่ตลาด น้ำเสียงของโฆษกที่ผ่านเครื่องขยายเสียงเริ่มเปลี่ยนไป มีอาการฉุนเฉียวและหงุดหงิดระคนกันอย่างเห็นได้ชัด และยังย้ำอีกว่าอุตส่าห์เอาโชคลาภมาให้ กลับไม่สนใจ จากนี้ไปจะมาขอเช่าบูชาราคาแสนหนึ่งก็ไม่รับ (แค่ 99 ยังไม่มีคนเอาเลย พี่อย่าหวังถึงแสนหนึ่งเลยดีกว่า)
ผมเลยเดินไปคุยกับยามรักษาการณ์หน้าอพาร์ทเมนต์ผม ที่ยืนดูอยู่ ได้ใจความว่าคนกลุ่มนี้มาเช่าพื้นที่เพื่อกางเต๊นขายวัตถุมงคลนี้ และตั้งแต่เช้าคาดว่าคงได้ไปแค่ไม่กี่คน แกบอกว่าราวๆ 3-4 คน เพราะัคนที่มุงมาดูเฉยๆไม่ซื้อ
พอผมคุยกับลุงยามเสร็จ จึงกลับมานอนคิดที่ห้อง สงสัยผมจะคิดผิด ของที่เขาเอามาน่าจะเป็นของแท้แน่ๆ เพราะ....
"ใครที่เอาของกูมาขายกิน กูขอแแช่งให้ทำมาหากินไม่ขึ้น "
เออ ขลังแฮะ
