ใช้อะไรคิดวะ หา!!!!
posted on 09 Oct 2009 16:41 by gaeseng in News
เมื่อสองสามวันที่ผ่าน ทุกคนคงจะได้ยินข่าวการทะเลาะเบาะแว้งเกาเหลาไม่กินเส้นกันระหว่าง "อาภาพร นครสวรรค์" กับ "ดาว มยุรี" อันเป็นข่าวที่น่าสนใจของประชาชน เนื่องด้วยการออกมาประกาศความไม่พอใจของ ดาว มยุรี ต่อ อาภาพรครั้งนี้ กระทันหันจนทุกคนงุนงงไปตามๆกัน แม้กระทั่งสาเหตุที่ไม่พอใจนั้นก็ยังคงไม่มีใครทราบแน่ชัด ทว่าจากการที่เธอแสดงท่าทีไม่พอใจออกมาอย่างรุนแรง ถึงขนาดบอกว่า "จะไม่มองหน้า ไม่เผาผี" นั้นก็ทำให้นักข่าวหลายสำนักต่างสนใจประเด็นนี้เป็นอย่างมาก
จนกระทั้งได้มีรายการ "ตาสว่าง" เป็นเสือปืนไวคว้าตัว อาภาพร นครสวรรค์ ซึ่งโดนพาดพิงในกรณีนี้มาร่วมวงสนทนา พร้อมทั้งได้มีการโทรศัพท์ไปหา ดาว มยุรี เพื่อปรับความเข้าใจและตอบข้อสงสัยเกี่ยวกับในสาเหตุในการบาดหมางครั้งนี้ แต่เรื่องก็มากลับตาลปัด เมื่อพิธีการอย่าง สัญญา คุณากร ได้ทำการซักถาม ดาว มยุรี ว่าโกรธกันเรื่องใด
เธอกลับตอบมาว่าไม่ได้โกรธกัน เพียงแค่งอนเท่านั้น และอ้างว่าตามง้อ อาภาพร มาโดยตลอดอยากให้อีกฝ่ายมาง้อบ้าง กลับกลายเป็นแค่เรื่องไม่พอใจเล็กน้อย ซึ่งไม่มีมูลอันใดเลย ทางพิธีกรจึงได้ถามต่อไปอีกว่า เป็นการสร้างกระแสเพื่อโปรโมท หนังสือที่กำลังจะออกหรือไม่ เธอไม่ตอบรับหรือปฏิเสธบอกแต่เพียงว่า ที่กำลังจะออกหนังสือเป็นความจริง
น่าสงสัยจริงๆว่าปัจจุบันนี้การออกหนังสือสักหนึ่งเล่ม สึ่งที่ควรคำนึงถึงกลับไม่ใช่รูปเล่มที่สวยงามหรือฝีมือการเขียนที่แยบคาย หากกลับกลายเป็นทำอย่างไรจึงจะหากลวิธีในที่สามารถสร้างประเด็นข่าวเพื่อให้เกิดกระแสที่ทำให้คนสนใจในเวลาอันสั้น
อยากจะถามจริงๆว่า "ใช้อะไรคิดวะ หา!!!" เอาเวลาไปคิดพัฒนาฝีมือการเขียนให้มันน่าอ่านดีกว่าไหม หนังสือไม่ใช่ราคาแค่เล่มละสิบหรือยี่สิบบาท ราคามันตั้งเล่มละร้อยกว่าบาท ถ้าเนื้อหาห่วยแตกบัดซบให้กระแสความสนใจแค่ไหน มันก็ขายได้เพียงแค่ชั่วครั้งชั่วครู่ ยิ่งผลิตออกมามากๆก็ยิ่งมาเป็นกากเดนสังคมเปล่าๆ เสียดายต้นไม้ แทนที่จะได้อยู่กันช่วยฟอกอากาศให้บริสุทธิ์โลกจะๆได้น่าอยู่ หากกลัวจะขายไม่ได้จริงๆ ขอให้คนไปช่วยกันสนับสนุนกันดีๆเสียดีกว่ามาทำเรื่องแบบนี้ เพราะไม่ว่ายังไง "ซื่อกินไม่หมด แต่คดกินได้ไม่นาน" วันใดวันหนึ่ง "เมื่อน้ำลด ต่อย่อมผุดอยู่วันยังค่ำ"
********************
ข่าวต่อมาก็สร้างมลพิษได้ไม่แพ้กัน เมื่อ อุ๊บ วิริยะ กระเทยนักปั้นผู้สูงวัย ออกมาประกาศถ่ายแฟชั่นภาพเปลือยแก้ผ้าล่อนจ้อนทำเป็นอัลบั้มขา่ยหาเงินช่วยหมาแมวจรจัด ขายใคร? ใครจะซื้อ? ขายสมาคมคนตาบอดเหรอ? ซ้ำยังประกาศความมั่นใจของตัวเองว่า ไม่ต้องปั่น ไม่โตงเตง
**เกร็ดความรู้ที่ไม่ควรรู้ เวลาถ่ายแฟชั่นภาพเปลือย หากเป็นผู้ชายจะต้องใส่กางเกงว่ายน้ำโชว์แหนมดุ้นจิ๋ว บางครั้งหน้าตาดีแต่จิ๋วหลิว ถ่ายภาพมาดูไม่น่าสนใจ ก็ต้องไปปั่น(ทำให้เกิดอารมณ์)จนได้ขนาดพองเต็มที่ หากเป็นผู้หญิงจะต้องโชว์หน้าอก รายใดมีบุตรมากแล้ว หน้าอกหย่อนไม่สวยงาม ก็ต้องแปะสก๊อตเทปใสรั้งเอาไว้ให้ได้รูป**
มลพิษชัดๆ ใช้อะไรคิด หา!!! เปลืองกระดาษเปล่าๆเปลืองฟิลม์ด้วย สงสารตากล้องบ้างไหม ถามคนรับงานถ่ายภาพบ้างไหมว่าเขาอยากถ่ายหรือเปล่า ผีที่ไหมเข้าฝันให้คิดถ่าย ไม่คิดถึงอนาคตของชาติบ้างเหรอ หากมีเด็กเดินผ่านแผงหนังสือ เห็นเข้าแล้วกลับไปนอนฝันร้ายจะอย่างไร หมาจรจัดที่บอกว่าถ่ายเพื่อหาเงินช่วยมัน ถ้ารู้มันจะดีใจไหม เอาอย่างคนเอ็กซ์ทีนสิ วาดโปสการ์ดขายหาเงินช่วยหมาแมวเหมือนกัน ไม่ต้องอุจาดบาดตาใคร ไม่น่าเกลียด แล้วก็ขายได้ทุกที่
การจะช่วยหมาแมวมีหลายวิธี ทำเสื้อขายก็ได้ คุณเป็นนักปั้นทำดาราดังมาแล้วหลายคน ก็ใครดาราที่คุณสนิทด้วย มาออกแบบเสื้อยืดขาย จะขายตัวละ 200 บาทก็ยังได้ เพราะเป็นการออกแบบของดารามูลค่าย่อมสูงขึ้น ซ้ำยังมีจุดประสงค์ที่ช่วยเหลือหมาแมวจรจัด ยิ่งทำให้คนอยากช่วยเหลือ
ไม่เห็นจำเป็นต้องแก้ผ้าเลย วิธีช่วยยังมีอีกตั้งเยอะไม่เห็นต้องแก้ผ้าเลย ถามจริงๆตอนที่คิดเรื่องนี้ขึ้นมา ใช้อะไรคิด(วะ) หา!!!!



#1 By ยิ้มเหงา (114.128.196.10) on 2009-10-09 18:07