เอ็นทรี่นี้ เขียนหลังจากที่พลาดจูนไรท์ไปอีกหนึ่งวัน  สิริรวมเป็นพลาดไปสองครั้งแล้ว เวรกรรม ไม่รู้เมื่อไรต้นถั่วของผมจะโตพอไปถึงบ้านยักษ์เสียที

สาเหตุที่ไม่อัพก็เพราะ เหนื่อย อย่างเดียวเลย เดินทางกันเมื่อยมากวันศุกร์ก็นอน สองสามชั่วโมงเอง พอวันเสาร์ก็ต้องไปหาเพื่อนที่นัดกันไว้ ไอ้จะไม่ไปก็ตระบัตสัตย์เกินไป นานๆเพื่อนจะว่างพร้อมกันที แล้วไอ้คนชวนมันมีปัญหาใจด้วยมันอยากปรึกษา ผมก็เลย เอาวะไปก็ไป

เช้าก็เลย เดินทางจากบางแก้วถิ่นซุกหัวนอนไปยังบางกะปิจุดนัดหมายแรกเพื่อไปเก็บไอเทมและหาเพื่อนอีกคน มาร่วมแชร์ความซวยต้องไปรับฟังเรื่องชาวบ้านด้วยกัน  ออกไปสิบโมง รถติดนิดหน่อยแค่ให้เราจำได้ว่าที่นี่ยังเป็นกรุงเทพฯอยู่ พอไปเจอเพื่อนคนแรกเรียบร้อย แล้วก็เห็นว่าเวลานัดมันสี่โมงเย็น ยังอีกนาน

รีบเร่งไปใย พักผ่อนกายา แสวงหากระยาหารบริโภคกันเสียก่อนเถิดเรา เอ้า!!เชี้ยบ

เดินไปโรงอาหารใน ม.รามฯ หวังใจได้กินข้าวถูกเต็มที่ ยังไม่ทันบ่ายหน้าเข้าไปในโรงอาหารเลย แค่เงยสายตามองเข้าไปก็ต้องร้อง

"โอ้วว์ คุณพระยายชี  ขี้~ศักดิ์สิทธิ์"

ภาพประกอบไม่เกี่ยวกบัเนื้อหา

พวกมึงมาประท้วงกันรึไง ห๊า!! หรือ มาเลี้ยงรุ่นกบฏอายูเซยับกันวะ คนมาซะเต็มโรงอาหารเลย แถมแต่ละคนกินยังกะหิวมาตั้งแต่ปีที่แล้ว แออัดจนพื้นที่ว่างให้แทรกนิ้วโป้งตีนเข้าไปนิ้วเดียวยังไม่มีเลย แล้วงี้กูจะไปซื้อข้าวมากินได้ไงเนี้ยะ

เพื่อนผมเลยออกไอเดีย ชวนไปกินที่เอแบค ผมถามมันไปหาหอกปู่เจ้าสมิงพรายอะไรที่เอแบค ออกไปหน้ารามก็หาแดกได้ มันบอกไปเอแบคดีกว่าได้ประโยชน์สองสถาน คือ

หนึ่ง ได้อิ่มท้องด้วยอาหารชั้นดี แถมไปกินย่านนั้นแล้วจะเพิ่มอัตราการดูมีสกุลทันที 10%

สอง ได้อิ่มใจ ด้วยเอแบคเลี่ยงลือว่าหญิงตูม แถมแต่ละนางงามงดเหมือนน้ำหวานที่หยดลงมาจากสรวงสวรรค์ 

ข้อแรกไม่น่าสนใจเท่าไร แต่มันมาจูงใจผมตรงไอ้ข้อสองนี่แหละ(ฮา) ของงี้เชื่อง่ายๆไม่ดี ควรพิสูจน์ก่อน ก็ตกลงไปกัน พอถึงหน้าเอแบคก็ลงเดินเหล่หญิงอยู่ครู่หนึ่งจนพอทราบความจริงที่ว่า

วรรณะเราต่างกันประมาณยี่สิบสองชั่วโคตร แต่ละขาวเหมือนพ่อแม่ให้กินหลอดฟลูออเรสเซนพร้อมโอโม่ทุกวัน ขาวอะไรจะขนาดน้านน  ตาโตหมวยๆ บางคนก็ดูคุณหนูรั้ยร้าย  กว่าจะหาร้านข้าวนั่งกินได้

สูญเสียความรักไปแปดแกลลอน 

กินข้าวแบบสายตาไม่อยู่สุขเลย  เดี๋ยวคนโน้นก็เดินผ่านไป เดี๋ยวคนนี้ก็เดินผ่าน  ผ่านมาทีก็เอาหัวใจเราไปที (แหวะ!!เน่าแสดดจะอ้วก) พอเสร็จจากเอแบคก็ตรงไปที่สยามพารากอนทันทีในเวลา บ่ายสี่โมง (เตร่แถวเอแบคเป็นชั่วโมงเลย ฮ่าๆ)

ผมเนี้ยไม่รู้เป็นอะไร ไม่ถูกโรคกับแท็กซี่เลย ยิ่งพวกขับแบบกระทืบคันเร่งนี่ยิ่งหนัก แบบที่ชอบพุ่งรกให้ออกตัวเร็วๆแล้ว ค่อยมาย้ำๆเบรกเบาๆทีหลัง แบบนี้เจอทีไรผมเมารถทุกทีเลย วันนี้ก็เหมือนกันกว่าจะถึงพารากอน แทบอ้วก อยากจะรีบเปิดประตูแล้วพุ่งม้วนหน้าออกจากรถให้เร็วที่สุดเลย แต่สังขารไม่อำนวย

เพราะ เมากำลังรถ วิ้ง วิ้ง อยู่ ทำได้แค่ลากร่างกายไปจุดหมายอย่างสงบเสงียมเท่านั้นเอง 

เพื่อนผมคนที่มีปัญหา มันนัดผมมาให้ช่วยวิเคราะห์แฟนให้หน่อย คือมันกำลังกลุ้มใจอย่างมาก เพราะมารู้เมื่อหลายอาทิตย์ที่แล้วว่าคนที่มันกำลังคบ มีฝรั่งมาชอบอยู่ก่อนแล้ว เหมือนๆว่าจะคบกันมานานแล้ว (ไม่มั่นใจในสถานะ) ตั้งแต่เธอปีหนึ่ง แม่เธอรู้เรื่องนี้และสนันสนุนด้วย  ฝรั่งคนนี้มันทำงานพวกแท่นขุดเจาะ เงินเดือน6 หลัก นานๆจะออกมาพักทีเลยไม่ได้เจอกันบ่อย  เหมือนห่างๆกันไม่เหมือนกำลังคบเป็นแฟนกันเท่าไร  

ปัญหาคือมันชอบเธอคนนี้มากๆ ถึงขั้นเพ้อแต่เธอยังไม่ให้สัญญาณว่าอยู่ในสถานะไหน ทั้งๆที่ สองคนอยู่พักอาศัยอยู่ด้วยกันแล้ว ถล่มถ้ำวังค้างคาวกันไปแล้ว แต่ก็ยังไม่ได้รับคำตอบรับว่าเป็นแฟนกันไหม

แถมเธอกำลังจะรับปริญญา แล้วเหมือนกับว่าฝรั่งที่มันคบเธอ เฝ้ารอคอยวันนี้มานาน มีการบอกว่า จะได้ลาพักสามอาทิตย์ แล้วจะมาอยู่เมืองไทย มาหาเธอ พร้อมกับของขวัญ เป็นของขวัญที่เธอต้องชอบ 

แม่ม เดาได้เลยว่า 70% มีสิทธิเป็นแหวนแต่งงานชัวร์ 

ตัวมันเองช่วงที่ฝรั่งคนนั้นมา มันก็ต้องไปจัดการเรื่องรับปริญญาเหมือนกัน ทำให้เหมือนกับเป็นการเปิดทางให้ศัตรูหัวใจไปกลายๆ ให้ช่วยหน่อยทำไงดีให้เธอเลือกมัน ไม่เลือกฝรั่งนั่น

พอฟังมันมาถึงท่อนนี้ผมกุมตับทันที ปวดตับมาก  กูจะช่วยอะไรได้เนี้ย สถานการณ์มึงซับซ้อนมาก ต่อให้กูเอาชื่อปู่มาเดิมพัน เอาโคนันมาช่วย ปริศนาก็ยังไม่ไขกระจ่างเลย 

ช่วงนี้เป็นอะไรไม่รู้ เจอแต่คนเป็นมือที่สาม ออนในเอ็มก็มีคนมาปรึกษา ว่าไปเป็นมือที่สามโดยไม่ตั้งใจแบบนี้แหละ  แต่เปลี่ยนจากชายเป็นหญิง แถมรักมากเหมือนกัน แต่รายนี้อยู่ในสถานการณ์สุญญากาศไม่คุยกัน

 ไงถึงตอนนี้เริ่มเหนื่อยรึยัง  วันนั้นผมกลับมาที่ห้องเพื่อนที่บางกะปิประมาณสามทุ่ม  เหนื่อยทั้งกายและใจ กายเหนื่อยเดินทาง วันนี้ไปมันสามสี่ที่เลยมันส์เขาละ ใจเหนื่อยเรื่องชาวบ้านที่ยังไม่ทางแก้

ทำไมพวกแกถึงมีรักซ้อนกันเยอะนักวะ  แล้วทำไมกูไม่มีใครเลยละเนี้ยยยย   ทำไม ทำไม!!!!!

Comment



smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry

Tweet

เป็นอะไรที่ซับซ้อนจริงๆเลยแฮะ

ปัญหารักสามเส้าเนี่ย

- -''

#1 By VampMazter - XIII on 2009-06-21 15:54

จั่งซี้มานต้องร้อง "ปล่อยให้มือที่ 3 เข้ามาแทน เข้ามาแทนที่ฉัน ง่ายดาย" sad smile
มันเป็นเรื่องละเอียดอ่อนมากนะ ไอ้เรื่องมือที่สามเนี้ย
แล้วบางคนที่เป็นต้นเหตุปัญหาเนี้ยะ ส่วนใหญ่ผมเห็นหน้าตา ยังกะปลาดุกชนเขื่อน

#3 By Dearcool on 2009-06-21 16:06

เอ๊ะ เรื่องคุ้นๆbig smile

#4 By นายโยจิ^_^ on 2009-06-21 16:19

ถ้าสาวคนนั้นเลือกความมั่นคงในชีวิตก็อาจจะจบเลยก็ได้ค่ะ
ที่แน่ๆน่าจะถามสาวให้มั่นใจก่อนเลยว่า ตกลงเราเป็นอะไรกัน
ปล่อยไว้ยังงี้รังแต่จะทำร้ายกัน
เป็นเรานี่ไม่ได้นะ ต้องเด็ดขาด - -" เฮ่ออ ....
หนักใจแทนเลย เรื่องรักๆแบบนี้
รักสามเส้า มันเจ็บปวดด
รักสาม"เส้า"...
ทำให้เรา "เศร้า"....
รักสามเศร้า ปวดร้าว
เปลี่ยนบรรยากาศ เป็นรูมเมทดีมะ open-mounthed smile

#8 By p.cobra on 2009-06-22 16:21