แรกเริ่มเอ็นทรี่นี้ผมตั้งใจจะเขียนถึงเรื่องข่าวที่มีเกาหลีบางกลุ่มเอามวยไทยไปยำ แล้วบอกว่าเป็นศิลปะของเขาที่คิดขึ้นมาได้ แต่ในระหว่างที่ผมเปิดชมรายการเพลงของช่องเกาหลีนั้น จู่ๆในใจผมก็คิดถึงหนังเรื่องหนึ่งขึ้นมา (ซึ่งไม่ได้มีความเกี่ยวข้องทางชาติพันธุ์กับเกาหลีแม้แต่น้อย)
หนังเรื่องนั้นมีชื่อเรื่องว่า The Chorus
The Chorus หรือ Les Choristes เป็นภาพยนตร์สัญชาติฝรั่งเศสที่มีดีกรีเข้าชิงรางวัลออสการ์ถึง 2 สาขา คือ สาขาภาพยนตร์ภาษาต่างประเทศยอดเยี่ยมและสาขาเพลงประกอบภาพยนตร์ยอดเยี่ยม
ตัวหนังเล่าเรื่องราวของ เคลย์มองต์ แมททิว นักแต่งเพลงตกอับที่ได้งานใหม่เป็นคุณครูในโรงเรียนประจำแห่งหนึ่ง ที่ซึ่งเขาต้องผจญกับเหล่าเด็กดื้อหัวทึบที่ชอบทำตัวมีปัญหา ด้วยหน้าที่ของคุณครู เขาจะต้องขัดเกลาให้เด็กพวกนี้เป็นคนดีให้ได้ ขัดเกลาเด็กเหล่านี้ด้วยดนตรี ดนตรีที่เขารัก
---------------------------------------------------
ผมเริ่มดูหนังเรื่องนี้เพราะอยากไม่มีทางเลือก ตอนที่เดินเข้าไปในร้านเช่าวีซีดีผมพยายามมองหาหนังเรื่องอื่นๆมาดูแทนเรื่องนี้ ในตอนนั้นงานอดิเรกยามว่างของผมคือการดูหนัง ดังนั้นหนังในร้านแทบจะทั้งหมดจึงเป็นหนังที่เคยดูแล้วเกือบทั้งหมด (เกือบมากจริงๆ เพราะผมเว้นไม่เช่าแค่หนังโป๊ หนังแผ่นไทย หนังเกรดบีฝรั่ง นอกนั้นเช่าหมด) สุดท้ายก็จบที่ผมกับเพื่อนเช่าหนังไปสองสามเรื่องโดยที่มีเรื่องนี้เป็นของแถมที่ทางร้านแถมให้
หนังเรื่องนี้ส่วนใหญ่จะเล่าถึงเรื่องราวชีวิตของนักเรียนโรงเรียนประจำ (ที่แอบเหมือนสถานพินิจและบ้านเด็กกำพร้าในคราวเดียว) มาจากต่างพ่อต่างแม่เต็มไปด้วยความดื้อรั้น หัวแข็ง ไม่สนใจเรียน ดีแต่สร้างความปวดหัวให้กับครูใหญ่ไปวันๆ มองแทบไม่เห็นอนาคตเหมือนกับเด็กเหลือขอในสังคมทั่วๆไปที่รอวันกลายเป็นปัญหาสังคมในวันข้างหน้า และเป็นเคลย์มองต์ แมททิวคุณครูคนใหม่นี่เองที่เข้ามาเปลี่ยนแปลงบางสิ่งบางอย่างในตัวของเด็กๆเหล่านั้น
หนังมีแนวคิดหลักว่าดนตรีสามารถกล่อมเกลาจิตใจของมนุษย์ได้ ซึ่งตัวเอกของเรื่องอย่างแมททิวก็ตัดสินใจใช้ดนตรีขัดเกลาเด็กๆด้วยการจัดตั้งวงคอรัสขึ้นหลังจากได้เห็นพรสวรรค์บางอย่างในตัวเด็กเหล่านั้น เพื่อช่วยให้พวกเขารู้จักการทำงานเป็นทีมและได้เรียนรู้ถึงความสามารถที่ตนเองมี ถึงแม้ว่าตัวเขาเองจะต้องหลบๆซ่อนๆแอบสอนเด็กให้ร้องเพลงก็ตาม สะท้อนถึงความตั้งใจจริงของแมททิว ที่ถึงแม้จะไม่ได้เรียบจบมาเพื่อเป็นครูโดยอาชีพก็ตาม แต่เมื่อเขาเลือกที่จะอยู่ในอาชีพนี้ เขาก็มีความซื่อสัตย์ต่ออาชีพและปรารถนาอย่างจริงใจที่อยากจะเห็นเด็กๆที่เป็นลูกศิษย์ของเขาเป็นคนดี ตามความคิดของเขาที่ว่า “ไม่มีใครที่มีสันดานเลวร้ายมาแต่เกิด”
สิ่งที่ตัวเอกอย่างแมททิวสะท้อนออกมาให้เห็นได้ชัดมากๆอีกอย่างก็คือ การแก้ปัญหาด้วยความรุนแรงนั้นไม่ได้ช่วยให้อะไรดีขึ้น เราควรจะแก้ปัญหาด้วยความเห็นอกเห็นใจและความเข้าใจในปัญหาอย่างถ่องแท้มากกว่า ซึ่งนับวันคนแบบครูแมททิวก็ยิ่งหาได้ยากเหลือเกินในสังคมปัจจุบันของประเทศเรา ที่คนเลือกเรียนครูเพราะไม่รู้จะเรียนอะไรมากกว่าที่จะมีอุดมการณ์ในการเป็นครู ไม่อยากจะบอกว่าในสังคมเราเต็มไปด้วยคนที่ชอบแก้ปัญหาด้วยความรุนแรงอยู่มากเพราะเชื่อว่าทุกคนก็คงจะเห็นกันได้อยู่แล้วทั้งในข่าวกีฬาที่นักบอลกับแฟนบอลมักจะมีเรื่องชกต่อยเสมอๆหรือข่าวการเมืองที่มีชุมนุมกีฬาสีกลางเมืองนั่นด้วย
นอกจากเนื้อเรื่องที่อิ่มเอิบและภาพที่สวยงามตามแบบหนังฝรั่งเศสแล้ว ความน่ารักและสดใสของวัยเรียนก็เป็นเสน่ห์อีกอย่างที่จะชวนให้คุณรู้สึกเคลิบเคลิ้มไปถึงความหลังครั้งยังเป็นเด็กรวมไปถึงคุณครูที่เคยสอนสั่งคุณมา แต่ที่ประทับใจผมมากก็คือเพลงที่วงคอรัสของเด็กๆร้องในเรื่องนี้ แต่ละเพลงผมกล้าพูดได้เลยว่าถ้าคุณเป็นคนที่ชอบฟังเพลงด้วยแล้ว คุณยิ่งจะชอบเพลงเหล่านี้ ถึงแม้ว่าภาษาฝรั่งเศสของคุณจะไม่กระดิกหูเลยก็ตามที
ผมคนหนึ่งละที่ไม่เข้าใจสักนิดว่าเด็กพวกนี้ร้องอะไรกันแต่ก็รู้สึกมีความสุขทุกทีที่ได้ยิน และทั้งหมดที่ผมพร่ำมาก็เพื่อจะบอกคุณว่า ผมอยากให้คุณได้รู้สึกดีเหมือนผมบ้าง อยากให้คุณได้ลองดูหนังเรื่องนี้ เพราะมันเป็นหนังที่ดีจริงๆ
ขอปิดท้ายด้วยคลิปเพลงที่เด็กร้องให้กับแมททิวในตอนที่เขาถูกไล่ออกจากโรงเรียน เพลงเซ วูลอง ( Cerf-volant ) หรือเพลงเครื่องบินกระดาษ
เนื้อเพลง (ฝรั่งเศษ)
Cerf-volant
Volant au vent
Ne t'arrête pas
Vers la mer
Haut dans les airs
Un enfant te voit
Voyage insolent
Troubles enivrants
Amours innocentes
Suivent ta voie
Suivent ta voie
En volant
Cerf-volant
Volant au vent
Ne t'arrête pas
Vers la mer
Haut dans les airs
Un enfant te voit
Et dans la tourmente
Tes ailes triomphantes
N'oublie pas de revenir
Vers moi
เนื้อเพลง (ไทย)
เจ้าเครื่องบินกระดาษ
บินไปในสายลมพัด
จงอย่าหยุดบิน
บนเส้นทางสู่ท้องทะเล
สูงเด่นบนฟ้า
เด็กๆจะมองเห็นเจ้า
มุ่งเดินทางอย่างไม่หวาดกลัว
ความปั่นป่วนที่แสนเบิกบาน
ความรักที่บริสุทธิ์
ไปตามทางของเจ้า
ไปตามทางของเจ้า
บินไป
เจ้าเครื่องบินกระดาษ
บินไปในสายลมพัด
บนเส้นทางสู่ท้องทะเล
สูงเด่นบนฟ้า
เด็กๆจะมองเห็นเจ้า
และในกระแสลมพายุ
ปีกของเจ้าจะมีชัย
จงอย่าลืมกลับมา
หาฉัน
ป.ล.
ใครที่ดูเรื่องนี่้แล้วจะประทับใจเพลงนี้เหมือนผม
